In 1978 ging ik na mijn studie een reis maken waar ik al een tijdje van had gedroomd: Over land naar India. Half februari vertrok ik met de Magic Bus van achter het centraal station in Amsterdam. Ik had een kaartje gekocht voor 399 gulden naar Delhi en een open vliegticket Delhi Amsterdam voor de terugweg. Mijn Ricoh fototoestel en een grote zware telelens, die ik speciaal voor deze reis had gekocht, zaten als belangrijkste attributen voor onderweg in mijn rugzak. Het avontuur kon beginnen. Wat ik wilde? Veel zien en ervaren, andere culturen leren kennen en bij thuiskomst over al die landen en culturen kunnen vertellen. En dia’s zouden mijn verhaal ‘objectief’ kunnen ondersteunen.
Afghanistan heeft het meeste indruk op mij gemaakt, ik heb daar een geweldige tijd gehad. En ik had uiteraard geen flauw vermoeden hoe de geschiedenis een half jaar na mijn vertrek een grote negatieve wending zou krijgen. Ik heb in Afghanistan ruim 100 dia’s gemaakt, 75 daarvan heb ik gescand en opgewerkt.
Mijn busticket naar India had ik in Teheran verkocht, ik was vrij om door Afghanistan te reizen zoals ik wilde. Samen met een Japanner (Naomi Takayama) en een Candees (ken Mitchell) ben ik met 5 Afghanen in een busje van Herat via Kandahar, Kabul en de tunnel door het Hindukusj gebergte naar Mazar i Sharif gereden. De Afghanen gingen handelen op de grote jaarmarkt en de Buzkashi mee maken, wij betaalden zo hun kosten. Deze reis nam een week in beslag, waarvan een paar dagen stop in Kabul. En met hen zijn we, toen we het eens waren over de prijs, ook weer terug naar Kabul kunnen gaan.